Θέλω..

.. Αυτό που

Δε Χρειάζεται Εξηγήσεις 

PS:Mήπως αγάπη είναι το

 exist;

Χειμώνας μες το καλοκαίρι

Σε ποιόν ουρανό πια να πιστέψω;..

Χειμώνας μες το καλοκαίρι

Τα μάτια σου δεν είναι εδώ

Ποιο λέω κύμα θα σε φέρει

Να πέσω μέσα του να πνιγώ

Και αν έξω ο ήλιος έχει φωτίσει

Και με καλεί στην αγκαλιά του

Μέσα στην καρδιά μου έχουν δύσει

Τα πιο λαμπρά τα όνειρά μου

Πού να’σαι τώρα αναρωτιέμαι

Πού χάθηκαν τα βήματά σου

Από ένα στίχο σου κρατιέμαι

Για να’μαι πάλι εκεί κοντά σου

Χειμώνας μες το καλοκαίρι

Τα χέρια σου πια δεν κρατώ

Σε ποιο μακρινό αστέρι

Πες μου να ψάξω να σε βρω

Και αν έξω το φεγγάρι έχει φωτίσει

Και με καλεί να ταξιδέψω

Μέσα μου κάτι έχει ραγίσει

Σε ποιόν ουρανό πια να πιστέψω;..

Που να’σαι τώρα αναρωτιέμαι

Ποιο φως αλλού σε έχει κλέψει

Από ένα σύννεφο κρατιέμαι

Και εκείνο μπούκωσε και βρέχει

Πόσο η καρδιά μου υποφέρει..

Χειμώνας μες το καλοκαίρι

Και έμεινα μόνο περιστέρι...

Δέσποινα Βασιλίκα

Του φεγγαριού τ΄ Αερικό

Φεγγάρι ολόγιομο στον σκοτεινό του πελάγους ουρανό

και σύννεφο κατάλευκο περιδιαβαίνει άστρα σκορπά

υποσχέσεις μουρμουρίζει , γύρω της λευκό πουλί πετά

κι είναι τα μάτια μελαγχολικά

να ξομολογηθούνε θέλουν

μα το κεφάλι ανήμπορο στον ώμο γέρνει

κι ακουμπά σε μια γροθιά σφιγμένη

μια θάλασσα φως ξεχύνεται ανάμεσα στα δέντρα στα κλαριά

ένα διάδημα λευκό φορά εκείνη  η φεγγαροστεφανωμένη

την ώρα που φτερουγίζουν τα πουλιά ανήσυχα  στις νύχτας

του φεγγαριού το θολωμένο φως ‘ τα χάσανε για μέρα το νομίσαν

κι έγιν΄ η λύπη κόμπος στον λαιμό έκανε πέρα την γλυκολαλιά

ανάσα θολή ο Λίβας ρίχνει άχλη σηκώνει η βραδιά κι ο έρωτας

σύννεφο υγρό που καίει σαν την φλόγα τα κλαριά

στην γη ακουμπά σταλάζει στο δέρμα , στα φτερά

έρωτας δίχως έρωτα

να στέκει  ακίνητη στην γαλήνη της εκείνη

μια φεγγαρόπετρα πολύτιμη π΄ απομένει

να ρωτά πως βρέθηκε σε αυτήν εδώ την γη

Έγειρε τ΄ όνειρο μαζί με το φεγγάρι

Αντάμα με τον  Αυγερινό φτερουγίσαν τα πουλιά

Μοιράζοντας στο πρώτο του ήλιου φως μικρά φιλιά

Ανοίγω την παλάμη   

Μα  να!

Την φεγγαρόπετρα βαστώ απ τον ιδρώτα μου ν' αστράφτει

κι αναρωτιέμαι να ΄ταν της φαντασίας μου αυτό

ή μήπως τάχα το ΄δα αληθινό πως μέσα σε τούτη την νυχτιά

γνώρισα του φεγγαριού τ΄  αερικό?

Levina

"ΦΥΣΑΕΙ ΑΠΟΨΕ, ΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΕΡΩΤΕΣ"...

"ΦΥΣΑΕΙ ΑΠΟΨΕ, ΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΕΡΩΤΕΣ"...

Αλήθεια, πότε ενας έρωτας βαφτίζεται "περασμένος"...;;; όταν γερασμένος, δεν μας αγγίζει πια; ..όταν οι πληγές που μας έχει αφήσει γίναν σημάδια που αχνοφαίνονται και δεν πονάνε άλλο; ..όταν σταματούμε να σκεφτόμαστε το αντικείμενο του έρωτα μας ;; ..όταν πείθουμε τον εαυτό μας να προχωρήσει;; ...όταν ακόμα και στην εικόνα του δεν "σπάζει" η ανάσα σε χιλιάδες κομμάτια;; ...όταν ο ρυθμός της κάθε φλέβας..γίνεται σταθερά υποτονικός στην αναφορά ενος ονόματος;;; ...πότε;;;;;;

Ίσως όταν ολα αυτά μαζί συμβαίνουν, ίσως και όχι...

Σε εναν "περίπατο" που έκανα ανακάλυψα ένα πανέμορφο ποίημα της Ελένης Μαυρογονάτου! ...μου άρεσε και είπα να σας το κεράσω....enjoy..!

"ΦΥΣΑΕΙ ΑΠΟΨΕ, ΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΕΡΩΤΕΣ"

Να βιαστώ να ξεκουμπώσω
το πουκάμισό σου,
να φιλήσω το πρόσωπό σου,
ν’ αγγίξω το σώμα σου.
Να βιαστώ να σ’ αγαπήσω
καταχωρώντας σε
στο μητρώο των άστρων.

Κι αύριο,
σαν ξημερώσει,
να σε κάνω ποίημα.

Θέλω τον έρωτά σου
στο χρόνο του τον ενεστώτα,
οριστικό και αμετάκλητο,
δίχως υποτακτικές υπεκφυγές,
αμφίβολους αορίστους
και μέλλοντος κατ’ εξακολούθηση.

Θέλω τον έρωτά σου
μικρή παθητική
μετοχή,
παραδομένο
εξαρτημένο
θυμωμένο,
να μεταγγίζεσαι ολάκερη
ως τον τελευταίο σπασμό
και να σου γνέφω
κι άλλο.

Θέλω τον έρωτά σου
εξουσία κι επανάσταση.

Έρωτας και απόσταση

Έρωτας και απόσταση

Ό Έρωτας γιορτάζει σε δυο μέρες, ο Έρωτας αυτός ο μικρός φτερωτός Θεός που με τα βέλη σε σημαδεύει κατευθείαν στην καρδιά και σου δίνει και καταλαβαίνεις τι ευτυχία είναι να είσαι ερωτευμένος και ΝΑ ΕΙΣΑΙ  με τον Έρωτα σου.

Όσο όμως μεγάλη ευτυχία είναι να είσαι ερωτευμένος και να είσαι με τον Έρωτα σου, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο είναι δυστυχία, όταν για κάποιους λόγους θα πρέπει να στέρησε τον άνθρωπο που είσαι ερωτευμένος.

Οι λόγοι τις στέρησης πολλοί και διαφορετικοί, ο κυριότερος όμως είναι όταν οιερωτευμένοι ζουν χωριστά σε δύο απομακρυσμένες πόλεις, τότε αυτή η απουσία σε κάνει ώρες ώρες να θέλεις να πας ακόμα και κολυμπώντας να συναντήσεις τον Έρωτα σου, όμως δεν μπορείς και αυτό σου μαυρίζει την ψυχή, σε κάνει να νιώθεις μισος άνθρωπος, σε κάνει να νιώθεις ότι δεν έχεις μέσα σου ζωή και καρδιά.

Όλη αυτή η κατάσταση και η έλλειψη του ανθρώπου που που είσαι ερωτευμένος κάνει τον Έρωτα από απόσταση να μεγαλώνει και να γίνετε μεγαλύτερος όλο και περισσότερο και δυστυχώς είναι Έρωτας που πονάει γιατί ουσιαστικά ο Έρωτας από απόσταση είναι έναςαναπάντητος Έρωτας σαν μια αναπάντητη κλίση στο κινητό σου τηλέφωνο.

Ορφέας Περίδης - Ζηλεύει η νύχτα.

Ζηλεύει η νύχτα κάτι απ' το φως της έχεις πάρει
στρέφεις το βλέμμα ψηλά κι ανάβει το φεγγάρι
έξω απ' το χρόνο γύρω σου ακίνητα τοπία
χορεύεις μόνη μέσα σε μια φωτογραφία

Παίξε με στα χέρια σου σαν σφαίρα
πέτα με ψηλά στον αέρα
δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου
να ξαναγεννηθώ μαζί σου

Η νύχτα φεύγει με τις μνήμες σου φωτίζει
ο κόσμος όλος γύρω από σένανε γυρίζει
εικόνα ονείρου που η μέρα δεν τη σβήνει
δε μ' αγγίζεις μα τα σημάδια σου μ' αφήνεις

Παίξε με στα χέρια σου σαν σφαίρα
πέτα με ψηλά στον αέρα
δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου
να ξαναγεννηθώ μαζί σου

Ζεστό ποτάμι αυτή τη ζεστασιά σου δώσ' μου
θερμό εσύ ρεύμα στην κρύα θάλασσα του κόσμου

Παίξε με στα χέρια σου σαν σφαίρα
πέτα με ψηλά στον αέρα
δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου
να ξαναγεννηθώ μαζί σου.

Σαγαπω

Σαγαπω

σαγαπω και θελω να στο πω ,σαγαπω και θελω να σαγαπω,σαγαπω γιατι αγκιζεις τα ονειρα μου,σαγαπω γιατι εισαι στα ονειρα μου ,σαγαπω γιατι και μακρυα που εισαι σε νιωθω διπλα μου ,σαγαπω γιατι σαγαπω ,σαγαπω γιατι εισαι η οασι στη μεση της ερημου ,σαγαπω γιατι εισαι οτιεχω και δεν εχω ,σαγαπω γιατι εισαι το κοριτσακι μου το γλυκο και πικρο μαζι ,σαν την κανελα που ειναι και πικρη και ξυνη , σαγαπω γιατι μπορω να κινησω γη ουρανο και θαλασσα για να βρεθω διπλα σου να παρω λιγη απο την αυρα σου ,απο την ομορφια σου ,απο την αρχοντια σου , να ταξιδεψω μεσα στα υπεροχα ματια σου , να αγγιξω τα υπεροχα μαλλια σου,να φιλησω τα υπεροχα χηλεια σου ,μαζι σου νιωθω οτι δεν παταω στη γη ,νιωθω να πεταω στα συννεφα ,νιωθω οτι μπορω να γυρισω τον κοσμο αναποδα ,για σενα ,για σενα που λατρευω,δε θα παψω ποτε να στο λεω ,δε θα παψω ποτε να σου λεω οτι εισαι τα παντα για μενα ,δε θα σταματησω να σου δειχνω αγαπη , καθε μερα και περισσοτερο ,δε θα σταματησω να σε εχω στο μυαλο μου καθε στιγμη καθε λεπτο ,δε θα σταματησω να σε ονειρευομαι,να ταξιδευω στη  χαρα σου ,να θελω τον ερωτα σου ,νιωθω μεσα μου ,στη καρδια μου στη ψυχη μου ,σε ολο μου το ειναι ,να εχω ενα περιστερι  ,και νιωθω να φτερουγιζει μεσα μου ,φρρρρρρρρρρρρρ,σαν να θελει να πεταξει μεσα στην ιδια μου την ψυχη ,και γω το αφηνω να ανοιγει τα φτερα του μεσα μου ,και μαζι με το πεταγμα του ,πεταω και εγω μαζι του ,στην αγαπη σου ,στον ερωτα σου ,στο παθος μου για σενα ,σε λατρευω ψυχη μου ,μη το ξεχασεις ποτε !!!!!

Νεράιδα μου για σένα !

Νεράιδα μου για σένα !

]

Μια φορά με φίλησες
στην καρδιά μου μίλησες
στο κορμί μου κύλησες σαν δροσοσταλιά
Όσα ονειρεύτηκα στη ζωή μου γεύτηκα
που σε ερωτεύτηκα μάτια μου γλυκά
 
Να μ' αγαπάς, να 'σαι η μπεμπα μου μη με ξεχνάς άστρο φωτεινό
Να μ' αγαπάς, να 'σαι το φεγγάρι μου
να γυρνάς για χάρη μου μες τον ουρανό
 
Έλα απόψε πάρε με
στ' όνειρο σου βάλε με
κι ότι θέλεις κάνε με μέχρι το πρωί
Όσοι αγαπήσανε και με πάθος ζήσανε
έστω κι αν δακρύσανε είναι τυχεροί